من ازمردن نمي ترسم،هراس از زندگي دارم
که هر روزش مثه ديروز،از اين تکرار بيزارم
من از مردن نمي ترسم،که هر چي باشه يکباره
هراس  از زندگي دارم،که دردش پر ز تکراره
 
 
اگه زندگي همينه،آره من عاشق مرگم
مي خوام از شاخه بيفته،دونه آخر برگم
زندگي مثه يه داسه،آدما مثل درختن
ظريفاشون زود ميميرن،ديرتراونا که سختن
 
 
اين ديگه دست آدم نيست،زورکي مياد به دنيا
به خودش مياد مي بينه،افتاده تو قعر دريا
کسي از ما نمي پرسه،دنيا اومدن به زوره
يکي سالمه ،يکي نه،يکي افليج، يکي کوره
به خودش مياد يه وقت که،واسه برگشت خيلي ديره
مي کنه جون روزي صد بار،روزي صد دفعه مي ميره

 آسمان دلت آبي ، عشقت سرخ و آتشين

يا حق

راستی شب یلدا خوش بگذره

توي يكي از اين هزار شب وقتي سرت رو بلند ميكني مي بيني بين ميليونها
ستاره يكي از اون ستاره هاي خيلي قشنگ و فروزان نظرت رو به خودش جلب مي كنه.
بعد از اون شب هر شب سرت رو بلند مي كني و اون ستاره رو اونقدر تماشا مي كني تا بالاخره به خواب مي روي.
اما يك شب كه سرت رو رو به آسمون بلند ميكني ديگه هيچ اثري از اون ستاره نيست.
اون موقعي است كه تموم غماي دنيا هري ميريزه تو دلت.
بعد از اون شب تا مدتها ديگه سرت رو رو به آسمون بلند نمي كني.
تا بالاخره بعد از مدتها مي فهمي با رفتن اون ستاره باز هم زنده اي.. باز هم زندگي مي كني..نفس
مي كشي و دنياي پيرامونت هنوز وجود داره.پس دليلي نداره كه نخواي به اون ميليونها ميليون
ستاره ديگه نگاه نكني.
بعد از اون تصميم هر شب مي ري و يكي از اون ستا ره هاي خيلي قشنگ رو تماشا ميكني و باز هم يه شب
مي ري و مي بيني اثري از اون ستاره نيست.
اما ديگه مثل دفعه قبل نا اميد نمي شي و باز مي ري سراغ يه ستاره زيباي ديگه.
همشون مي رن تا اينكه نوبت مي رسه به آخرين ستاره اي كه توي آسمون وجود داره.
اما آخرين ستاره هرگز از بين نمي ره...چون تو با نهايت وجود دوستش داري.

نظر تو چیه عزیز

اين ديوانگيست...

که از همه گلهاي رُز تنها بخاطر اينکه خار يکي از آنها در دستمان فرو رفته است متنفر باشيم.

که همه روياهاي خود را تنها بخاطر اينکه يکي از آنها به حقيقت نپيوسته است رها کنيم .

که اميد خود را به همه چيز از دست بدهيم بخاطر اينکه در زندگي با شکست مواجه شده ايم.

که از تلاش و کوشش دست بکشيم بخاطر اينکه يکي از کارهايمان بي نتيجه مانده است.

که همه دستهايي را که براي دوستي بسوي ما دراز مي شوند بخاطر اينکه يکي از دوستانمان رابطه مان را زير پا گذاشته است رد کنيم.

که هيچ عشقي را باور نکنيم بخاطر اينکه در يکي از آنها به ما خيانت شده است.

که همه شانس ها را لگدمال کنيم بخاطر اينکه در يکي از تلاشهايمان ناکام مانده ايم.

به اميد اينکه در مسير خود هرگز دچار اين ديوانگي ها و خطاها نشويم.

و به ياد داشته باشيم که هميشه

شانس هاي ديگري هم هستند

دوستي هاي ديگري هم هستند

عشق هاي ديگري هم هستند

نيروهاي ديگري هم هستند

تنها بايد قوي و پُر استقامت باشيم و همه روزه در انتظار روزي بهتر و شادتر از روزهاي قبل و قبل تر باشيم...

تبريك ميگم تولد امام رضا (ع) را سال پيش مثل امشب تو حرم بودم ولي حالا كجا

چهار سال هر وقت دلم تو خوابگاه مي گرفت ميومدم حرم و اون موقع آروم مي شدم

دلم خيلي تنگ شده واسه ديدن ضريحت ،گنبدت واسه دعاي كميل شب جمعه و.....

حالا از همين راه دور سلام منو هم بپذير

السلام عليك يا علي بن موسي الرضا (ع)

قلبي شکسته

تو را به دادگاه خواهند کشيد....

اثر انگشتت را...

روي قلبي شکسته يافته اند!!!!!!!!!!!

*زمان با عشق فراموش ميشود و عشق با زمان*

از خدا خواستم عادت بد را از من بگيرد

فرمود:گرفتن عادت كار من نيست تو خود بايد آنها را از خود دور كني.

از خدا خواستم به من همه چيز عطا كند

فرمود:روح تو همه چيز است و جسمت خاكي و گذرا.

از خدا خواستم به من صبر عطا كند

فرمود:صبر زائده درد و رنج است صبر بخشيده نميشود بر عهده خودت.

از خدا خواستم درد و رنج را از من دور كند

فرمود:درد و رنج تو را به من نزديك تر مي كند.

از خدا خواستم روحم را شكوفا كند

فرمود:تو خود بايد در درون خود شكوفا شوي من تنها ميتوانم شاخ و برگ هابت را هرس كنم تا پر بارتر شوي.

از خدا خواستم همه چيز را كه سبب مي شود از زندگي ام لذت ببرم به من مي دهد

فرمود:به تو زندگي مي دهم تا بتواني از آن لذت ببري.

از خدا خواستم كمكم كند همه را دوست بدارم به همان اندازه كه ديگران مرا دوست دارند

فرمود:بالاخره آنچه را كه بايد از من خواستي

 كو معجزه؟
 

ندا رسيد از آسمان
 

ياد كن در اين جهان چيزي به غير از معجزه
 

-------------------------------

اعضاي همهء وجودت مگر معجزه نيست؟
 

روح وجسم و تارو پودت مگر معجزه نيست؟
 

پيدايش آفرينش مگر معجزه نيست؟

دنيا و آسمون و زمينش مگر معجزه نيست؟
 

بيدار شو بيدار شو ...........اي مانده در خواب

هوشيار شو هوشيار شو اي مانده در خواب
 

-------------------------------

يا رب ز سر لطف وكرامت نظرم كن

من شا خه بي برگ و برم بارورم كن
 

يارب بنشان بر دل من نور حقيقت از ظلمت و جهل برهانم
 

دانم كه تو سلطان جهاني هر لحظه كه غافل شوم از تو خبرم

كن

ميدانم نبايد به دنبال سايه دويد

ميدانم نبايد به سراب ها دل بست

ميدانم نبايد در پي تصوير آينه بود

ميدانم نبايد در جست وجوي ردپاي عشق در بيراهه ها گم شد

ميدانم نبايد به آبي آسمان تکيه کرد

ميدانم نبايد در باتلاق اندوه آب تني کرد

ميدانم نبايد پا برهنه با چتر بسته زير باران قدم زنان آواز خواند

من تمام اينها را ميدانم اما هم چنان غوطه ور در درياي بي کران نبايد ها به دنبال سايه خشکي ميگردم.

                                   دعا يادت نره

من عشق را در تو 

تو را در دل 

دل را در موقع تپيدن

وتپيدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت

سکوت را در شب

شب را در بستر

وبستر را براي انديشيدن به خاطر تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شکوفه هايش

زندگي را به خاطر زيبايي اش و زيباييش را به خاطر تو دوست دارم

من دنيا را به خاطر خدايش

خدايي که تو را خلق کرد دوست دارم

واي باران ... 

باران... 

شيشه ي پنجره را باران شست ...

 از دل من اما ...

    چه كسي نقش تو را خواهد شست ؟؟؟